مفهوم شش دانگ

خرید بک لینک

چرا می گویند شش دانگ یک ملک؟

مفهوم شش دانگ ملک چیست؟

معنی شش دانگ همان مالکیت کل ملک است.

کل ملک یعنی در شش جهت شمال، جنوب، غرب، شرق، بالا و پایین که می شود شش جهت.

منظور از بالا و پایین فضای روبرو آن است تا هرکجا بالا برود و زیرزمین تا هرکجا پایین برود.

آیا می دانید با توجه به این تعریف حتی عبور فلش تاورکرین از روی سقف همسایه غیر مجاز هست و در صورت شکایت همسایه ،بدون رضایت آنها امکان استفاده از تاور وجود ندارد.لذا به ناظرین توصیه می شود علی الخصوص در زمینه نیلینگ در صورت عدم رضایت محضری از همسایگان ،در خواست نمایند طرح پایدار سازی گود توسط محاسب تغییر کند.

چنانچه چند نفر در قسمتی از ملک شش دانگ سهم های مختلفی داشته باشند و نتوان سهم آنها را با دانگ تعیین کرد می بایست یک دانگ را به چند سهم تقسیم نمود و قدرالسهم هر یک را به نسبت مالکیت تعیین نمود.

در ملک مشاعی تصرفات بدون اذن در حکم فضولی خواهد بود. یعنی مالک مشاعی، اختیار انجام معامله نسبت به کل ملک را نخواهد داشت. تا زمانیکه مالک دیگر آن را تنفیذ نماید. در غیر این صورت معامله باطل است.

تقسیمات شش دانگ

در سند های قدیمی و بنچاق های قدیمی زمین ها از اصطلاحات ثبتی استفاده شده که اکنون شاید کمتر کسی به یادش باشد و یا از آن استفاده کند.

از جمله ی اینها که برای تعیین میزان سهم مالکیت از شش دانگ ملک بکار برده می شود نخود، سیر، حبه است که در زیر معنای عمومی تر آنها در ایران آورده می شود.

واحد های مختلف به ترتیب ارزش

72 حبه = شش دانگ

96 شعیر =شش دانگ

240 سیر =ششدانگ

3840 مثقال =شش دانگ

4 ارزن =یک گندم

4 گندم =یک نخود

24 نخود = یک مثقال

16 مثقال = یک سیر (منبع: وبلاگ آقای محمد محمدی)

یادآوری می شود که در برخی مناطق ایران ممکن است معنی و نسبت این اصطلاحات قدیمی متفاوت باشد.

واحد های وزن قدیمی (ایران قدیم)

در این قسمت بد نیست به واحد های وزن در ایران قدیم نیز اشاره کنیم که البته باز هم باید یادآور شویم که ممکن است این مفاهیم در مناطق مختلف ایران با هم تا حدی متفاوت باشند:

یک من = 3 کیلو
ری = 4 من
خروار = 100 من
چارک = یک چهارم من
سیر = یک دهم چارک = یک چهلم من
مثقال = یک شانزدهم سیر
قیراط = یک بیست و سوم مثقال
نخود = یک بیست و چهارم مثقال
گندم = یک چهارم نخود

واحد های اندازه گیری طول قدیمی (ایران قدیم)

واحد های اندازه گیری طول در ایران قدیم
یک ذرع = 104 سانتیمتر
چارک = یک چهارم ذرع
پنجه= یک دوم چارک
پانزده = یک چهارم چارک
گره = یک چهارم چارک = یک شانزدهم ذرع
بهر = یک دوم گره = یک هشتم چارک = یک سی و دوم ذرع

فرسخ = 6000 ذرع
بند =۵سانت.
اندازه گیری با دست (اَرَج / ارش)
برای اندازه گیری چیزهای بزرگتر، از فاصله بین آرنج تا انگشتانش استفاده کرده و این اندازه را اَرَج یا ارَش نامید.

گز=راه رفتن معمولی که میخوای قدم برداری
ذراع
واحد قدیم برای طول که به اندازه از آرنج تا سر انگشتان مرد بوده است

(منبع: گروه کارشناس رسمی ساتیا (کارشناس آنلاین)

دفتر اسناد رسمی شماره یک قوچان ...

ما را در سایت دفتر اسناد رسمی شماره یک قوچان دنبال می‌کنید

برچسب: نویسنده: بازدید: 206 تاريخ: پنجشنبه 14 آذر 1398 ساعت: 18:23

صفحه بندی